Willekeurige songgenerator

Deze willekeurige liedjesgenerator verpest mijn leven (op een goede manier)

Oké, om te beginnen – ik had nooit gedacht dat ik online over willekeurige liedjesgenerator-dingen zou schrijven, maar hier ben ik dan om 2 uur 's nachts. Mijn kat beoordeelt me ​​vanaf de andere kant van de kamer en eerlijk gezegd heeft ze waarschijnlijk gelijk dat ze zich zorgen maakt.

Maar serieus, dat hele gedoe met die willekeurige liedjesgenerator begon als een stomme manier om de tijd te doden en nu ben ik er bijna helemaal door geobsedeerd. Zo heb ik vorige week drie uur lang Mongoolse keelzang verdiept, omdat een willekeurige liedjesgenerator één liedje had uitgekozen en ik opeens MOEST begrijpen hoe mensen die geluiden maken.

Het begon allemaal omdat mijn vriend Jake een barbecue had en de muzieksituatie was... slecht. Echt slecht. Iemand had een standaard zomerplaylist opgezet die klonk alsof hij uit een supermarkt kwam. Mensen begonnen letterlijk weg te lopen en ik stond daar en dacht: "Iemand moet iets aan deze ramp doen."

Dus ik pak mijn telefoon en begin te klooien met die willekeurige nummergenerator die ik al een eeuwigheid geleden had gebookmarkt, maar nooit echt had gebruikt. De eerste draai komt uit op wat rare Braziliaanse nummers waarvan ik de naam niet eens kan uitspreken. Maar mensen begonnen echt te bewegen! Toen pikte hij een oldschool funknummer op en plotseling danste iedereen in Jakes achtertuin alsof het 1975 was.

Jake brengt dit nog steeds ter sprake als ik hem zie. "Weet je nog dat je mijn feestje redde met die willekeurige muziek?" Ja, Jake, ik weet het nog. Je hebt dit verhaal nu al zo'n 47 keer verteld.

Mijn muzieksmaak was troep (waarschijnlijk nog steeds, maar goed)

Ik zal eerlijk zijn: vóór dit willekeurige gebeuren luisterde ik eigenlijk twee jaar lang naar dezelfde 30 nummers. Ik had één afspeellijst die ik 'daily mix' noemde, met alleen maar indierocknummers die allemaal precies hetzelfde klonken. Het had eerlijk gezegd één heel lang nummer kunnen zijn.

Mijn zus maakte me er altijd belachelijk om. Ze zei dan zoiets van: "Je weet toch wel dat er andere muziek is?" en dan werd ik defensief, alsof ik wel weet wat ik leuk vind, oké!" Maar diep van binnen wist ik dat ze gelijk had. Ik was lui en saai en zat vast in een vreemde muzikale bubbel waar alles klonk als de soundtrack van een koffiebar.

Het probleem is keuzeverlamming, of hoe ze het ook noemen. Je opent Spotify en er staren letterlijk miljoenen nummers naar je terug en je hersenen denken: "Nee, te veel, laten we dat ene nummer van Arctic Monkeys nog eens afspelen." Het is alsof je naar een restaurant gaat met een menukaart van honderd pagina's en kipfingers bestelt, omdat kiezen moeilijk is.

Mijn huisgenoot Tom is nog erger dan ik. Die gast luistert al tien jaar naar vrijwel dezelfde klassieke rock. Dezelfde bands, dezelfde albums, dezelfde nummers. Toen ik hem vroeg waarom hij geen nieuwe dingen probeert, zei hij: "Waarom maak je iets wat niet kapot is?" Wat zoiets is als... oké Tom, maar ook een beetje triest? Er is zoveel goede muziek en jij negeert het allemaal omdat je op de universiteit een paar Led Zeppelin-albums hebt gevonden.

Maar hier wordt de willekeurige liedjesgenerator sluw. Hij neemt al die keuzestress weg, omdat je helemaal niets hoeft te kiezen. De willekeurige liedjesgenerator kiest voor je en opeens kun je jezelf niet meer de schuld geven als het tegenvalt. Het is vreemd genoeg bevrijdend om iemand anders de beslissing te laten nemen.

Kwam erachter Het algoritme van Spotify Houdt je eigenlijk expres in die kleine smaakbubbels. Logisch vanuit zakelijk oogpunt, maar het betekent wel dat je steeds hetzelfde hoort. Een willekeurige nummergenerator doorbreekt dat patroon volledig.

De keren dat dit daadwerkelijk gebeurde (en de keren dat het absoluut niet gebeurde)

Dus vorige maand reed ik naar de bruiloft van mijn neef, een rit van zo'n vijf uur door de middle of nowhere van Pennsylvania. Je kent ze wel, die stukken snelweg waar alleen maar bomen en tankstations zijn? Ja, dat.

Rond uur twee begint de radio te ruisen en heb ik al elke podcast die me interesseert al afgekeken. Normaal gesproken begin ik dan door dezelfde afspeellijsten te scrollen tot ik van verveling tegen een vangrail aanrijd.

In plaats daarvan bleef ik maar doorgaan met het draaien van deze willekeurige liedjesgenerator. Ik kreeg alles, van new wave uit de jaren 80 tot een soort experimentele jazz die klonk alsof aliens een gesprek voerden. Ik moest zelfs even stoppen bij een parkeerplaats omdat er een willekeurig folkliedje opkwam waar ik zomaar spontaan van in tranen uitbarstte. Ik weet nog steeds niet waarom, maar het was prachtig en vreemd en anders had ik het nooit gevonden.

Muziek op het werk is echter een heel ander verhaal. Ik werk als freelancer vanuit huis, dus ik ben veel te veel alleen met mijn gedachten, en ik begon de vreselijke gewoonte te ontwikkelen om Netflix aan te zetten als achtergrondgeluid. Wat natuurlijk mijn productiviteit ondermijnt, want ineens kijk ik kookprogramma's in plaats van dat ik echt werk.

De muziek van de random song generator loste dit probleem op de vreemdste manier op. Je kunt je niet laten afleiden door een show als je naar iets totaal onvoorspelbaars luistert. Bovendien kiest de random song generator soms dingen die me juist helpen om me te concentreren. Ik heb ooit een ambient elektronisch nummer gekocht dat perfect was om te schrijven. Ik heb het later opgezocht en het blijkt van een beroemde componist uit IJsland te zijn. Nu zoek ik actief naar die ambient nummers als ik me moet concentreren.

Maar laten we eerlijk zijn: het werkt niet altijd. Soms krijg je polka als je probeert te sporten. Soms krijg je death metal als je probeert te ontspannen. Soms krijg je iets wat klinkt alsof iemand een stel potten en pannen van de trap laat vallen en het 'experimentele muziek' noemt.

Dat hoort er nu eenmaal bij. Je neemt het vreemde met het goede, en soms blijkt het vreemde, nadat je het een kans hebt gegeven, toch goed te zijn.

De grappigste mislukking was toen ik probeerde indruk te maken op een meisje met wie ik aan het daten was door haar mijn "verfijnde muzieksmaak" te laten zien. De willekeurige nummergenerator kiest meteen wat Noorse black metal die klinkt als Vikingen die een heel slechte dag hebben. Ze keek me aan alsof ik gek was geworden. Het is om andere redenen niet gelukt, maar dat hielp waarschijnlijk niet.

Leren om niet alles meteen over te slaan (moeilijker dan het klinkt)

Oké, even een bekentenis. De eerste paar weken met deze willekeurige liedjesgenerator was ik eigenlijk gewoon aan het speedrunnen door liedjes. Alles wat me niet in de eerste drie seconden trof, werd overgeslagen. Wat natuurlijk het doel volledig tenietdoet, maar oude gewoontes zijn hardnekkig.

Ik moest een regel voor mezelf opstellen: minimaal 45 seconden, wat er ook gebeurt. Zelfs als het klinkt alsof iemand een gitaar aan het martelen is, zelfs als de zang me het liefst onder een deken zou verstoppen, moet ik minstens 45 seconden luisteren. Je zou versteld staan ​​hoeveel nummers na de intro compleet van richting veranderen.

Perfect voorbeeld: een paar weken geleden kreeg ik een jazzfusion-nummer toegewezen dat begon met wat klonk als willekeurig pianotoetsen rammen. Mijn eerste ingeving was om het meteen over te slaan, omdat het klonk als muzikale chaos. Maar ik dwong mezelf om te wachten en rond de minuut veranderde het in een ongelooflijke groove die ik uiteindelijk zes keer achter elkaar speelde.

Ik leerde ook dat mijn humeur veel meer invloed heeft op alles dan ik dacht. Een nummer dat irritant klinkt als ik gestrest ben, is misschien perfect als ik ontspannen ben. Muziek als je vrolijk bent, klinkt heel anders dan muziek als je verdrietig of moe bent, of wat dan ook.

Ik ben begonnen met het bijhouden van een notitie op mijn telefoon, genaamd "random stuff", waar ik alles in gooi wat mijn aandacht ook maar enigszins trekt. Het is een complete chaos van bandnamen en songtitels en willekeurige gedachten zoals "dat Portugese ding met rare drums" of "elektronische song die me aan de ruimte deed denken". Niet bepaald georganiseerd, maar het werkt.

Mijn vriendin lacht me uit om dit briefje omdat het zo chaotisch is. Voorbeeld van een stukje van vorige week: "Bandnaam klinkt als niezen, maar wel goede gitaar, misschien Spaans?" Heel behulpzaam, toekomstige ik, bedankt, verleden ik.

Per ongeluk minder onwetend geworden over muziek

Dus ik probeerde absoluut niet bij te leren of zoiets. Ik wilde me gewoon minder vervelen met mijn eigen afspeellijst. Maar als je constant willekeurige dingen hoort, begin je informatie op te pikken, of je dat nu wilt of niet.

Alsof ik geen idee had hoeveel verschillende soorten elektronische muziek er bestaan. Ik dacht altijd dat het alleen maar "techno" en "al het andere" was. Blijkt dat er house, trance, drum & bass, ambient, IDM, future garage en waarschijnlijk nog wel vijftig andere genres zijn die totaal niet op elkaar lijken.

Ik kreeg willekeurig deze minimalistische technotrack uit Duitsland toegewezen die acht minuten lang precies hetzelfde patroon van vier noten speelde, maar op de een of andere manier was het hypnotiserend in plaats van saai. Ik heb het volgende uur gelezen over hoe minimalistische muziek werkt en waarom herhaling interessant kan zijn. Nooit gedacht dat ik me zou interesseren voor muziektheorie, maar hier zijn we dan.

Wereldmuziek is een heel ander verhaal. En "wereldmuziek" is blijkbaar een nogal beledigende term, want het is gewoon hoe Amerikanen muziek van overal elders noemen. Maar door willekeurige nummers uit Mali, Mongolië en Peru te horen, besefte ik hoeveel ongelooflijke dingen er bestaan ​​die we nooit horen omdat ze niet in het Engels zijn.

Deze willekeurige songgenerator had ooit wat traditionele Indiase klassieke muziek uitgekozen en ik raakte helemaal in de ban van Wikipedia over raga's en hoe Indiase muziek compleet andere toonladders gebruikt dan westerse muziek. Uiteindelijk zat ik om 1 uur 's nachts als een gek YouTube-filmpjes over tabla te kijken.

Zelfs dingen waarvan ik dacht dat ik ze begreep, bleken veel ingewikkelder. Hiphop is niet zomaar hiphop – er is boom bap en trap en conscious rap en experimentele muziek en regionale scenes die zich allemaal anders hebben ontwikkeld. Countrymuziek kent zo'n vijftien subgenres. Jazz omvat blijkbaar alles, van rustige achtergrondmuziek tot compleet chaotische vrije vormen die nauwelijks als muziek klinken.

Onverwachte sociale voordelen (wie had dat gedacht)

Het vreemdste neveneffect van dat hele gedoe met die willekeurige liedjesgenerator: mensen begonnen me interessanter te vinden om over muziek te praten. Niet omdat ik een expert werd, maar omdat ik daadwerkelijk ervaring had met verschillende genres, in plaats van alleen maar te knikken en te doen alsof ik wist wat mensen bedoelden.

Mijn collega Sarah vertelde laatst dat ze helemaal into shoegaze was en in plaats van alleen maar "oh cool" te zeggen zonder enig idee wat dat betekende, kon ik er nu echt over praten. De generator voor willekeurige nummers had me een nummer van My Bloody Valentine gegeven dat mijn hersenen op een geweldige manier deed smelten.

Ik begon met mijn buurman, waarbij we elkaar onze vreemdste ontdekkingen via een willekeurige songgenerator stuurden. Vorige week stuurde hij me een Finse folkmetalband die accordeons gebruikt. Ik stuurde hem een ​​experimentele hiphopgroep die klassieke muziek samplet en er iets onherkenbaars van maakt. Het is alsof je muzikale inside jokes met mensen hebt.

Het hielp zelfs vreemd genoeg met daten. Ik ging uit met een man die helemaal weg was van indiemuziek en in plaats van te doen alsof ik geen kennis had, kon ik daadwerkelijk bijdragen aan het gesprek. Het maakte alles natuurlijker, omdat ik niet probeerde te doen alsof ik bands kende waar ik nog nooit van had gehoord.

Mijn broer denkt nog steeds dat ik gek ben omdat ik naar "random noise" luister, maar goed. Hij draait al vijftien jaar dezelfde Metallica-albums, dus misschien ben ik niet degene met het probleem.

De technische kant (maar niet saai, beloofd)

Het leuke van deze tools voor het genereren van willekeurige nummers is dat ze echt willekeurig zijn, niet nepwillekeurig zoals de meeste shuffle-functies. Je Spotify shuffle is niet echt willekeurig – het is gericht op nummers waarvan het algoritme denkt dat je ze wilt horen. Daarom lijken dezelfde nummers altijd als eerste te komen.

Maar een goede selectie van willekeurige nummers door de generator geeft elk nummer in de database exact dezelfde kans. Geen machine learning die je gedachten probeert te lezen, geen personalisatie-algoritmes, geen onzin van "mensen die dit leuk vonden, vonden dat ook leuk". Gewoon pure wiskundige chaos, wat eerlijk gezegd verfrissend aanvoelt als al het andere slim probeert te voorspellen wat je wilt.

Het draaiende wiel geeft het ook meer een spelgevoel. Er is iets bevredigends aan iets daadwerkelijk te laten draaien en te kijken waar het landt, zelfs als het maar pixels op een scherm zijn. Het resultaat voelt betekenisvoller dan alleen maar op een "verras me"-knop klikken.

Bovendien heb je volledige controle over wat er vervolgens gebeurt. Vind je iets fantastisch? Zoek dan meteen meer van die artiest op. Vind je het niks? Draai het dan meteen nog een keer. Geen wachttijd, geen reclame, geen gedoe met de programmakeuzes van iemand anders.

Soms vraag ik me af of mensen zich ook zo voelden toen radio-dj's daadwerkelijk interessante muziek uitkozen in plaats van de hele dag dezelfde veertig nummers te draaien. Alleen kun je nu je eigen dj zijn en heb je toegang tot zo'n beetje alles wat ooit is opgenomen.

Vragen die mensen blijven stellen (waarschijnlijk omdat ik er niet over ophoud)

Is het nou echt willekeurig of probeert een algoritme te raden wat ik leuk zal vinden?

Voor zover ik kan zien is het echt willekeurig. Elk nummer krijgt dezelfde wiskundige kans om gekozen te worden. Geen AI die je browsegeschiedenis leest, je Spotify-gewoonten bijhoudt of slim probeert te bedenken wat je wilt horen. Gewoon puur toeval, wat tegenwoordig vrij zeldzaam lijkt, nu alles tot in den treure gepersonaliseerd is.

Wat als ik steeds nummers hoor waar mijn oren van gaan bloeden?

Blijf dan maar draaien! Dat is nou juist het punt – je zit nergens aan vast. Maar probeer dingen meer tijd te geven dan je instinctieve reactie je wil. Ik ben oprecht verrast door nummers die de eerste dertig seconden vreselijk klonken, maar die uiteindelijk uitgroeiden tot iets wat ik echt leuk vond. Maar als iets echt pijnlijk is om naar te luisteren, is het leven te kort – ga gewoon verder.

Kan ik genres waarvan ik weet dat ik ze haat, uit de willekeurige nummergenerator filteren?

Waarschijnlijk wel, maar dat mist volledig het punt. Als je gecureerde muziek wilt, gebruik dan gewoon reguliere afspeellijsten of genrezenders. Het hele idee hier is dat je wordt blootgesteld aan muziek die je nooit zou kiezen, zelfs als dat polka, deathmetal of hoe die experimentele noise ook mag heten. Soms verrassen de genres waarvan je denkt dat je ze haat.

Hoe lang moet ik ergens doorheen worstelen voordat ik iets mag overslaan?

Ik doe minimaal 45 seconden, maar eerlijk gezegd hangt het af van je pijngrens. Sommige nummers hebben tijd nodig om zich te ontwikkelen, andere zijn duidelijk niet voor jou weggelegd binnen de eerste paar noten. Gebruik je eigen oordeel, maar probeer geduldiger te zijn dan je intuïtie je ingeeft. Misschien ontdek je wel iets onverwachts.

Is het vreemd dat ik soms liedjes hoor die ik al ken?

Helemaal niet raar! Soms merk je door bekende dingen in een willekeurige context dingen op die je eerder gemist hebt. Zoals een oude vriend tegenkomen in de supermarkt – ineens weet je weer waarom je het leuk vond om met hem of haar om te gaan. Bovendien kunnen nummers compleet anders inslaan als ze willekeurig voorbijkomen in plaats van dat je ze bewust hebt gekozen.

Zal deze generator voor willekeurige liedjes mij daadwerkelijk slimmer maken over muziek?

Je leert zeker veel meer over artiesten en genres dan wanneer je je aan je gebruikelijke materiaal zou houden. Of dat je "slimmer" maakt, hangt er denk ik vanaf hoe je slim definieert. Maar je zult meer interessante dingen kunnen bijdragen aan muziekgesprekken en misschien ontdek je wel technieken of stijlen die van invloed zijn op wat je al leuk vindt. Bovendien is het gewoon leuk om meer over dingen in het algemeen te weten.