Generator losowych piosenek

Ten generator losowych piosenek trochę rujnuje mi życie (choć w dobrym tego słowa znaczeniu)

Dobra, po pierwsze – nigdy nie myślałem, że będę pisał o generatorach losowych piosenek online, ale oto jestem o 2 w nocy i robię dokładnie to. Mój kot ocenia mnie z drugiego końca pokoju i szczerze mówiąc, chyba ma prawo się martwić.

Ale serio, cały ten generator losowych piosenek zaczął się jako głupi sposób na zabicie czasu, a teraz jestem nim wręcz opętany. Na przykład w zeszłym tygodniu spędziłem trzy godziny pogrążając się w mongolskim śpiewie gardłowym, bo jakiś generator losowych piosenek wybrał jedną piosenkę i nagle MUSIAŁEM zrozumieć, jak ludzie tworzą te dźwięki.

Wszystko zaczęło się od tego, że mój przyjaciel Jake urządzał grilla, a sytuacja z muzyką była… trudna. Naprawdę trudna. Ktoś włączył jakąś typową letnią playlistę, która brzmiała jak ze sklepu spożywczego. Ludzie dosłownie zaczęli wychodzić, a ja stałam tam i myślałam: „Ktoś musi coś zrobić z tą katastrofą”.

Wyciągam więc telefon i zaczynam bawić się tym generatorem losowych piosenek, który dodałem do zakładek wieki temu, ale nigdy z niego nie korzystałem. Pierwszy obrót trafia na jakiś dziwny brazylijski kawałek, którego nazwy nawet nie potrafię wymówić. Ale ludzie zaczynają się ruszać! Potem wybiera jakiś oldschoolowy funkowy kawałek i nagle wszyscy tańczą na podwórku Jake'a, jakby był rok 1975.

Jake wciąż o tym wspomina za każdym razem, gdy go widzę. „Pamiętasz, jak uratowałeś mi imprezę tą losową muzyką?” Tak, Jake, pamiętam. Opowiadałeś tę historię już ze 47 razy.

Mój gust muzyczny był do bani (pewnie nadal taki jest, ale nieważne)

Będę tu naprawdę szczery – przed tym incydentem słuchałem praktycznie tych samych 30 piosenek przez jakieś dwa lata bez przerwy. Miałem jedną playlistę, którą nazywałem „codziennym miksem”, na której były same indie rockowe utwory, które brzmiały identycznie. Mógł to być jeden naprawdę długi utwór, szczerze mówiąc.

Moja siostra się ze mnie z tego powodu nabijała. Mówiła: „Wiesz, że jest inna muzyka, prawda?”, a ja broniłam się, mówiąc: „Wiem, co lubię, jasne?”. Ale w głębi duszy wiedziałam, że ma rację. Byłam leniwa, nudna i tkwiłam w tej dziwnej muzycznej bańce, gdzie wszystko brzmiało jak ścieżka dźwiękowa z kawiarni.

Problemem jest paraliż wyboru, czy jak to się tam nazywa. Otwierasz Spotify i dosłownie miliony piosenek wpatrują się w ciebie, a twój mózg po prostu myśli: „Nie, za dużo, po prostu puśćmy jeszcze raz ten jeden kawałek Arctic Monkeys”. To jak pójście do restauracji ze stustronicowym menu i zamówienie paluszków z kurczaka, bo podejmowanie decyzji jest trudne.

Mój współlokator Tom jest jeszcze gorszy niż ja. Koleś słucha praktycznie tego samego klasycznego rocka od dziesięciu lat. Te same zespoły, te same albumy, te same piosenki. Kiedy zapytałem go, dlaczego nie próbuje nowych rzeczy, odpowiedział: „Po co naprawiać coś, co nie jest zepsute?”. No dobra, Tom, ale też trochę smutne. Jest tyle dobrej muzyki, a ty ją ignorujesz, bo na studiach znalazłeś kilka albumów Led Zeppelin.

Ale tutaj generator losowych piosenek staje się podstępny. Eliminuje cały ten lęk przed wyborem, ponieważ niczego nie wybierasz. Generator losowych piosenek wybiera za ciebie i nagle nie możesz się obwiniać, jeśli coś pójdzie nie tak. To dziwnie wyzwalające, gdy ktoś inny podejmuje decyzję.

Dowiedziałem się Algorytm Spotify Właściwie celowo trzyma cię w tych małych bańkach smakowych. Z biznesowego punktu widzenia ma to sens, ale oznacza, że ​​w kółko słyszysz ten sam rodzaj muzyki. Generator losowych piosenek całkowicie przełamuje ten schemat.

Kiedy ta rzecz faktycznie się udała (i kiedy zdecydowanie nie)

W zeszłym miesiącu jechałem na ślub mojego kuzyna, jakieś pięć godzin przez odludzie w Pensylwanii. Znasz te odcinki autostrady, gdzie nie ma nic poza drzewami i stacjami benzynowymi? Tak, właśnie to.

Radio zaczyna trzeszczeć gdzieś koło drugiej godziny, a ja już przesłuchałem wszystkie podcasty, które mnie interesują. Normalnie w tym momencie zacząłbym krążyć po tych samych playlistach, aż z nudów miałbym ochotę wjechać w barierkę.

Zamiast tego po prostu kręciłem tym generatorem losowych piosenek. Znalazłem wszystko, od new wave z lat 80. po jakiś eksperymentalny jazz, który brzmiał jak rozmowa kosmitów. Musiałem się zatrzymać na parkingu, bo włączyła mi się jakaś losowa folkowa piosenka, która bez powodu doprowadziła mnie do łez. Nadal nie wiem, dlaczego tak się stało, ale była piękna i dziwna i inaczej nigdy bym jej nie znalazł.

Muzyka w pracy to jednak zupełnie inna historia. Pracuję jako freelancer z domu, więc zbyt często jestem sam ze swoimi myślami i wpadam w okropny nawyk włączania Netflixa jako głośnego dźwięku w tle. To oczywiście zabija produktywność, bo nagle zamiast pracować, oglądam programy kulinarne.

Generator losowych utworów muzycznych rozwiązał ten problem w najdziwniejszy sposób. Nie da się rozproszyć koncertem, słuchając czegoś zupełnie nieprzewidywalnego. Poza tym czasami generator losowych utworów wybiera utwory, które naprawdę pomagają mi się skupić. Kiedyś znalazłem taki ambientowy utwór elektroniczny, który idealnie nadawał się do pisania. Później go sprawdziłem i podobno to jakiś znany kompozytor z Islandii. Teraz aktywnie szukam tych ambientowych utworów, kiedy potrzebuję się skupić.

Ale bądźmy szczerzy – nie zawsze to działa. Czasami polka brzmi, gdy próbujesz ćwiczyć. Czasami death metal, gdy próbujesz się zrelaksować. Czasami brzmi to tak, jakby ktoś zrzucił ze schodów garść garnków i patelni i nazwał to „muzyką eksperymentalną”.

Ale to część umowy. Bierzesz dziwactwo z dobrym i czasami dziwactwo okazuje się dobre, gdy tylko dasz mu szansę.

Najzabawniejsza porażka miała miejsce, gdy próbowałem zaimponować dziewczynie, z którą się spotykałem, pokazując jej mój „wyrafinowany gust muzyczny”. Generator losowych utworów od razu wybiera jakiś norweski black metal, który brzmi jak wikingowie mający bardzo zły dzień. Spojrzała na mnie, jakbym oszalał. Nie wyszło nam z innych powodów, ale to prawdopodobnie nie pomogło.

Jak nie pomijać wszystkiego od razu (trudniejsze niż się wydaje)

Dobra, czas na wyznanie. Przez pierwsze kilka tygodni z tym generatorem losowych piosenek praktycznie przeskakiwałem przez utwory. Wszystko, co nie wciągnęło mnie w ciągu pierwszych trzech sekund, było pomijane. Co oczywiście całkowicie mija się z celem, ale stare nawyki trudno wykorzenić.

Musiałem ustalić sobie zasadę – minimum 45 sekund, bez względu na wszystko. Nawet jeśli brzmi to, jakby ktoś torturował gitarę, nawet jeśli wokal sprawia, że ​​mam ochotę schować się pod koc, muszę wytrzymać co najmniej 45 sekund. Zdziwilibyście się, ile piosenek całkowicie zmienia kierunek po intro.

Idealny przykład – kilka tygodni temu dostałem zadanie z gatunku jazz fusion, które zaczęło się od czegoś, co brzmiało jak przypadkowe bicie pianina w klawisze. Pierwszym odruchem było natychmiastowe zignorowanie, bo brzmiało to jak muzyczny chaos. Ale zmusiłem się do czekania i mniej więcej po minucie utwór przerodził się w niesamowity groove, który grałem chyba sześć razy z rzędu.

Dowiedziałem się też, że mój nastrój wpływa na wszystko o wiele bardziej, niż mi się wydawało. Piosenka, która brzmi irytująco, gdy jestem zestresowany, może być idealna, gdy jestem zrelaksowany. Muzyka, gdy jesteś szczęśliwy, uderza zupełnie inaczej niż muzyka, gdy jesteś smutny, zmęczony czy cokolwiek innego.

Zacząłem prowadzić na telefonie notatkę o nazwie „Random Things”, do której wrzucam wszystko, co choć trochę przykuje moją uwagę. To kompletna masakra nazw zespołów, tytułów piosenek i luźnych myśli w stylu „ta portugalska rzecz z dziwną perkusją” albo „elektroniczna piosenka, która skojarzyła mi się z kosmosem”. Niezbyt uporządkowane, ale działa.

Moja dziewczyna śmieje się ze mnie za tę notatkę, bo jest taka chaotyczna. Przykładowy wpis z zeszłego tygodnia: „nazwa zespołu brzmi jak kichnięcie, ale dobra gitara, może po hiszpańsku?”. Bardzo pomocne dla mnie z przyszłości, dzięki dla mnie z przeszłości.

Przypadkowo stałem się mniej nieświadomy muzyki

Więc zdecydowanie nie chciałem się edukować ani nic takiego. Po prostu chciałem się mniej nudzić własną playlistą. Ale kiedy ciągle słyszysz jakieś losowe rzeczy, zaczynasz przyswajać informacje, czy chcesz, czy nie.

Nie miałem pojęcia, ile różnych gatunków muzyki elektronicznej istnieje. Zawsze myślałem, że to tylko „techno” i „wszystko inne”. Okazuje się, że jest house, trance, drum and bass, ambient, IDM, future garage i pewnie pięćdziesiąt innych gatunków, które brzmią zupełnie inaczej.

Dostałem losowo ten minimalistyczny utwór techno z Niemiec, który przez osiem minut miał ten sam czteronutowy schemat, ale jakoś hipnotyzował, a nie nudził. Spędziłem następną godzinę, czytając o tym, jak działa muzyka minimalistyczna i dlaczego powtarzalność może być interesująca. Nigdy nie sądziłem, że zainteresuje mnie teoria muzyki, a jednak.

Muzyka świata to zupełnie inna bajka. A „muzyka świata” to po prostu określenie obraźliwe, bo Amerykanie nazywają tak muzykę z każdego zakątka świata. Ale losowe piosenki z Mali, Mongolii i Peru uświadomiły mi, ile niesamowitych rzeczy istnieje, których po prostu nigdy nie słyszymy, bo nie są po angielsku.

Kiedyś generator losowych piosenek wybrał jakąś tradycyjną indyjską muzykę klasyczną i wpadłem w spiralę Wikipedii o ragach i o tym, jak muzyka indyjska wykorzystuje zupełnie inne skale niż muzyka zachodnia. Skończyło się na tym, że o pierwszej w nocy oglądałem jak szalony filmiki na YouTube o bębnach tabla.

Nawet rzeczy, które zdawałem się rozumieć, okazały się o wiele bardziej skomplikowane. Hip-hop to nie tylko hip-hop – jest boom bap, trap, świadomy rap, muzyka eksperymentalna i sceny regionalne, które rozwijały się na różne sposoby. Muzyka country ma jakieś piętnaście podgatunków. Jazz podobno obejmuje wszystko, od łagodnej muzyki w tle po całkowicie chaotyczne, swobodne utwory, które ledwo brzmią jak muzyka.

Nieoczekiwane korzyści socjalne (kto wiedział)

Najdziwniejszy efekt uboczny tego całego generatora losowych piosenek – ludzie zaczęli myśleć, że jestem ciekawszym rozmówcą o muzyce. Nie dlatego, że stałem się jakimś ekspertem, ale dlatego, że faktycznie miałem doświadczenia z różnymi gatunkami, zamiast tylko kiwać głową i udawać, że rozumiem, co ludzie mają na myśli.

Moja koleżanka z pracy, Sarah, wspomniała ostatnio, że interesuje się shoegaze i zamiast tylko narzekać, nie mając pojęcia, co to znaczy, mogłem o tym po prostu porozmawiać. Generator losowych piosenek podsunął mi kawałek My Bloody Valentine, który roztopił mi mózg w niesamowity sposób.

Zaczęliśmy z sąsiadem pisać do siebie SMS-y o naszych najdziwniejszych odkryciach w generatorze losowych piosenek. W zeszłym tygodniu wysłał mi fiński zespół folkmetalowy grający na akordeonach. Ja wysłałem mu eksperymentalny zespół hiphopowy, który sampluje muzykę klasyczną i zamienia ją w coś nie do poznania. To jak wymienianie się muzycznymi żartami.

Nawet w randkowaniu, co dziwne, pomogło. Spotykałam się z facetem, który naprawdę interesował się muzyką niezależną, i zamiast udawać, że nie mam wiedzy, mogłam naprawdę włączyć się do rozmowy. Wszystko stało się bardziej naturalne, bo nie próbowałam udawać, że znam zespoły, o których nigdy nie słyszałam.

Mój brat nadal uważa, że ​​zwariowałem, słuchając „losowego szumu”, ale mniejsza z tym. Od piętnastu lat słucha tych samych albumów Metalliki, więc może to nie ja mam tu problem.

Trochę techniki (ale obiecuję, że nie będzie nudno)

Fajne w tych narzędziach do generowania losowych utworów jest to, że są one rzeczywiście losowe, a nie imitują losowości, jak większość funkcji losowych. Twoje losowanie w Spotify nie jest tak naprawdę losowe – jest ukierunkowane na utwory, które algorytm uważa, że ​​chcesz usłyszeć. Dlatego zawsze najpierw pojawiają się te same utwory.

Ale odpowiedni generator losowych utworów daje każdemu utworowi w bazie danych dokładnie takie same szanse. Żadnego uczenia maszynowego próbującego czytać w myślach, żadnych algorytmów personalizacji, żadnych bzdur w stylu „kto polubił to, polubił też tamto”. Po prostu czysty matematyczny chaos, który szczerze mówiąc, jest orzeźwiający, gdy wszystko inne stara się mądrze przewidzieć, czego chcesz.

Kręcące się koło sprawia, że ​​gra bardziej przypomina grę. Jest coś satysfakcjonującego w kręceniu czymś i obserwowaniu, gdzie wyląduje, nawet jeśli to tylko piksele na ekranie. Dzięki temu efekt końcowy wydaje się bardziej znaczący niż po prostu kliknięcie przycisku „zaskocz mnie”.

A do tego masz pełną kontrolę nad tym, co będzie dalej. Znalazłeś coś niesamowitego? Od razu poszukaj innych utworów tego artysty. Nie podoba Ci się? Odtwórz od razu. Bez czekania, bez reklam, bez utknięcia w czyichś programach.

Czasami zastanawiam się, czy tak właśnie czuli się ludzie, gdy DJ-e radiowi wybierali interesującą muzykę zamiast grać te same czterdzieści utworów przez cały dzień. Tyle że teraz możesz być swoim własnym DJ-em i mieć dostęp do praktycznie wszystkiego, co kiedykolwiek nagrano.

Pytania, które ludzie wciąż zadają (prawdopodobnie dlatego, że nie mogę milczeć na ten temat)

Czy to rzeczywiście przypadek, czy jakiś algorytm próbuje zgadnąć, co mi się spodoba?

O ile wiem, to jest całkowicie losowe. Każdy utwór ma taką samą szansę na wybór. Żadnej sztucznej inteligencji czytającej historię przeglądania, śledzącej twoje nawyki związane ze Spotify ani próbującej przewidzieć, czego możesz chcieć posłuchać. To czysty przypadek, co wydaje się dość rzadkie w dzisiejszych czasach, gdy wszystko inne jest spersonalizowane na śmierć.

Co zrobić, jeśli wciąż słyszę piosenki, które powodują krwawienie z uszu?

A potem kręć się dalej! O to właśnie chodzi – nigdy nie jesteś z niczym uwięziony. Ale staraj się dać rzeczom więcej czasu, niż wymaga od ciebie twoja odruchowa reakcja. Byłem naprawdę zaskoczony piosenkami, które brzmiały okropnie przez pierwsze trzydzieści sekund, ale potem przerodziły się w coś, co naprawdę mi się podobało. Chociaż jeśli coś jest naprawdę bolesne w odbiorze, życie jest za krótkie – po prostu idź dalej.

Czy mogę odfiltrować gatunki, których nienawidzę, z generatora losowych piosenek?

Prawdopodobnie, ale to zupełnie nie o to chodzi. Jeśli chcesz starannie dobranej muzyki, po prostu korzystaj ze zwykłych playlist lub stacji z konkretnym gatunkiem. Chodzi o to, żeby zetknąć się z muzyką, której nigdy byś nie wybrał, nawet jeśli to polka, death metal, czy jakkolwiek się to nazywa, ten eksperymentalny noise. Czasami gatunki, których się nienawidzi, zaskakują.

Jak długo muszę coś znosić, zanim będę mógł to pominąć?

Ja robię minimum 45 sekund, ale szczerze mówiąc, to zależy od twojej tolerancji na ból. Niektóre utwory potrzebują czasu, żeby się rozwinąć, inne ewidentnie nie są dla ciebie już po pierwszych kilku nutach. Kieruj się własnym osądem, ale postaraj się być bardziej cierpliwy, niż podpowiada ci intuicja. Możesz odkryć coś nieoczekiwanego.

Czy to dziwne, że czasami słyszę piosenki, które już znam?

Wcale nie dziwne! Czasami słysząc znajome rzeczy w przypadkowym kontekście, zauważasz rzeczy, które wcześniej umknęły twojej uwadze. Jak spotkanie starego znajomego w supermarkecie – nagle przypominasz sobie, dlaczego lubiłeś z nim spędzać czas. Poza tym piosenki mogą brzmieć zupełnie inaczej, gdy pojawiają się przypadkowo, zamiast być wybierane celowo.

Czy ten generator losowych piosenek rzeczywiście pomoże mi lepiej zrozumieć muzykę?

Z pewnością dowiesz się o wiele więcej o artystach i gatunkach niż trzymając się swoich zwykłych tematów. To, czy to czyni cię „mądrzejszym”, zależy chyba od tego, jak definiujesz „mądrość”. Ale będziesz miał więcej interesujących rzeczy do wniesienia do rozmów o muzyce i możesz odkryć techniki lub style, które wpłyną na to, co już cię interesuje. Poza tym, po prostu fajnie jest dowiedzieć się czegoś więcej o innych rzeczach.